Φυσική καταστροφή είναι το αποτέλεσμα της ενεργοποίησης ενός φυσικού κινδύνου (π.χ. σεισμού, ηφαιστείου ή κατολίσθησης) που έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ανθρώπινη δραστηριότητα, προκαλώντας οικονομικές, δομικές και ανθρώπινες απώλειες. Το μέγεθος της καταστροφής εξαρτάται κυρίως από την αδυναμία και την ανθεκτικότητα του πληθυσμού, καθώς «η καταστροφή προκύπτει όταν οι κίνδυνοι συναντούν την ανικανότητα», ενώ ο ίδιος κίνδυνος δεν προκαλεί ζημιά σε ακατοίκητες περιοχές. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο όρος «φυσικός» έχει δεχτεί κριτική, γιατί οι καταστροφές σχεδόν πάντα περιλαμβάνουν ανθρώπινη συμμετοχή και έλλειψη προγραμματισμού, ενώ το εύρος τους κυμαίνεται από έναν κεραυνό έως μια πρόσκρουση αστεροειδή που θα μπορούσε να εξαλείψει τον πολιτισμό. Σε διεθνές επίπεδο, το 2000 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ξεκίνησε το Διεθνές Πρόγραμμα Έγκαιρης Προειδοποίησης για να ενισχύσει την επαγρύπνηση και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Επιπλέον, η «Ημέρα για τη Μείωση των Καταστροφών» των Ηνωμένων Εθνών για το 2006-2007 εστίασε στην εκπαίδευση, με σύνθημα «Η εκπαίδευση για τη μείωση των καταστροφών αρχίζει από το σχολείο». Συνολικά, η πρόληψη και η σωστή διαχείριση έκτακτων αναγκών είναι καθοριστικές για τη μείωση των απωλειών από οποιονδήποτε φυσικό κίνδυνο.