Anunnaki (Anunna) to grupa „wielkich bogów” czczonych w starożytnej Mezopotamii, łącząca tradycje sumeryjskie i akadyjskie. W mitologii sumeryjskiej odpowiedzialni byli za stworzenie świata i wyznaczanie losów ludzi, a w wersji akadyjskiej pełnili funkcję surowych sędziów świata podziemnego. Ich nazwa oznacza „nasienie księcia” (od słów a i nun) i pierwotnie wiązana była z bogiem Enkim z Eridu, choć z czasem uznano ich za potomstwo Anu (a później Marduka). Liczba bóstw nie była ustalona – najczęściej występowali jako „Wielcy Bogowie”, a w niektórych mitach, np. Zejściu Inanny do Świata Podziemnego, występują jako siedmioro sędziów. Pomimo braku przedstawień ikonograficznych, Anunnaki są dobrze poświadczeni w źródłach pisanych – od inskrypcji Gudei (III tys. p.n.e.) po teksty z okresu seleukidzkiego (I tys. p.n.e.).