Η βενζίνη είναι ένα ελαφρύ, πτητικό και εξαιρετικά εύφλεκτο υγρό που προέρχεται κυρίως από την κλασματική απόσταξη του πετρελαίου, ενώ αποστάζει σε θερμοκρασίες από 40° έως 210°C. Χημικά αποτελείται κατά βάση από κορεσμένους υδρογονάνθρακες (εξάνιο, επτάνιο και οκτάνιο) και πέρα από καύσιμο για οχήματα, χρησιμοποιείται και ως διαλύτης στη βιομηχανία (π.χ. απολίπανση). Λόγω της τεράστιας κατανάλωσης, παρασκευάζεται και τεχνητά με μεθόδους όπως η πυρόλυση, η μέθοδος Μπέργκιους και η μέθοδος Φίσερ-Τροπς. Η ποιότητα και η απόδοσή της μετράται με τον αριθμό οκτανίου (κλίμακα 0-100), όπου το κανονικό επτάνιο δίνει 0 και το ισοοκτάνιο 100, επομένως μια βενζίνη 95 οκτανίων ισοδυναμεί σε συμπεριφορά με μείγμα 95% ισοοκτανίου και 5% επτανίου. Στο παρελθόν προστίθεντο τοξικές ενώσεις μολύβδου ως αντικτυπικά, αλλά πλέον έχουν καταργηθεί και για να αυξηθεί ο αριθμός οκτανίων χρησιμοποιούνται αλκοόλες και αιθέρες, οδηγώντας στην αμόλυβδη βενζίνη (95, 98 και έως 100 οκτανίων). Αν και μπορεί να αναμιχθεί με μεθανόλη ή αιθανόλη, τέτοιες προσμίξεις πρέπει να αποφεύγονται στους δίχρονους κινητήρες, ενώ ο ποιοτικός έλεγχος των καυσίμων απαιτεί αυστηρό θεσμικό και επιστημονικό πλαίσιο.