Het motorschip Willem Ruys werd in 1938 besteld door de Koninklijke Rotterdamsche Lloyd en gebouwd op de werf De Schelde in Vlissingen, maar door de Tweede Wereldoorlog en naoorlogse materiaalschaarste duurde de bouw jarenlang. Tijdens de oorlog speelde het onafgebouwde schip een belangrijke rol: het leverde na de bevrijding drinkwater aan de stad en de sloepen werden gebruikt voor transport na het bombarderen van de dijken van Walcheren. Pas in 1946 werd het schip gedoopt en te water gelaten, vernoemd naar de gefusilleerde directeur Willem Ruys, waarna het in 1947 zijn eerste reis maakte. Het voer tot 1958 op de lijndienst naar Nederlands-Indië/Indonesië en vervoerde veel repatrianten en emigranten, maar werd in 1964 verkocht aan de Italiaanse Lauro Line. De Italianen bouwden het om tot cruiseschip en doopten het om tot Achille Lauro, waarmee het wereldberoemd werd door de kaping in 1985 en de fatale brand en ondergang in 1994. Met acht dieselmotoren en twee schroeven was het technisch uniek, maar uiteindelijk werd het schip vooral bekend door deze tragische gebeurtenissen aan boord.