Ο πύραυλος V-2 (τεχνική ονομασία Aggregat 4/A4) υπήρξε ο πρώτος καθοδηγούμενος βαλλιστικός πύραυλος μεγάλου βεληνεκούς, που αναπτύχθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία ως «όπλο αντιποίνων» κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στις 20 Ιουνίου 1944, ένας πύραυλος V-2 έγινε το πρώτο τεχνητό αντικείμενο που έφτασε στο διάστημα, περνώντας τη γραμμή Κάρμαν. Ως εμπνευστής του προγράμματος αναδείχθηκε ο Βέρνερ φον Μπράουν, και από τον Σεπτέμβριο του 1944 εκτοξεύθηκαν πάνω από 3.000 πύραυλοι εναντίον συμμαχικών στόχων (Λονδίνο, Αμβέρσα, Λιέγη), προκαλώντας τον θάνατο περίπου 9.000 ανθρώπων, ενώ τουλάχιστον 12.000 κρατούμενοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης πέθαναν κατά την καταναγκαστική εργασία παραγωγής τους. Μετά την κατάρρευση της Ναζιστικής Γερμανίας, ο φον Μπράουν και πάνω από 100 επιστήμονες παραδόθηκαν στις ΗΠΑ, όπου συνέχισαν την έρευνά τους στο Ρέντστοουν, επιτρέποντας στους Αμερικανούς να συναρμολογήσουν περίπου 80 πυραύλους. Παράλληλα, οι Σοβιετικοί κατέλαβαν τα γερμανικά εργοστάσια και επανεκκίνησαν την παραγωγή V-2 στη χώρα τους, θέτοντας τα θεμέλια για τον τεχνολογικό ανταγωνισμό του μεταπολεμικού κόσμου.