Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej to głowa państwa i najwyższy przedstawiciel władzy wykonawczej, będący zarazem gwarantem ciągłości państwa oraz zwierzchnikiem Sił Zbrojnych. Instytucja ta powstała na mocy Konstytucji marcowej z 1921 roku, zastępując urząd Naczelnika Państwa, a pierwszym prezydentem został Gabriel Narutowicz (14 grudnia 1922). Po nowelizacji z 1935 roku ustrój przekształcono w system prezydencki, co umożliwiło legalne funkcjonowanie władz na uchodźstwie podczas II wojny światowej – od 1939 roku prezydenturę sprawował Władysław Raczkiewicz, a rząd emigracyjny działał w Londynie aż do 1990 roku. W okresie PRL urząd istniał jedynie w latach 1947–1952 (sprawował go Bolesław Bierut), po czym jego kompetencje przejęła kolegialna Rada Państwa. W wyniku porozumień Okrągłego Stołu urząd przywrócono w 1989 roku, a Wojciech Jaruzelski został jedynym prezydentem PRL i pierwszym prezydentem III Rzeczypospolitej po zmianie nazwy państwa. W 1990 roku wprowadzono wybory powszechne, w których zwyciężył Lech Wałęsa, stając się pierwszym demokratycznie wybranym prezydentem odrodzonej Polski.