سید مجتبی خامنه‌ای، دومین پسر علی خامنه‌ای، در ۱۷ شهریور ۱۳۴۸ در مشهد متولد شد و پس از ترور پدرش در جریان جنگ با آمریکا و اسرائیل، در اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان به عنوان سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران انتخاب شد. او دوران کودکی را در سردشت و مهاباد گذراند، در دبیرستان علوی تهران تحصیل کرد و سپس در حوزه علمیه قم نزد اساتیدی چون مصباح یزدی به تحصیل الهیات پرداخت و در سال ۱۳۶۵ به سپاه پاسداران پیوست. پیش از رهبری، او به دلیل نفوذ گسترده در دستگاه امنیتی و کنترل بسیج برای سرکوب اعتراضات سال ۱۳۸۸ شناخته می‌شد و در سال ۱۳۸۴ نیز به دخالت در انتخابات متهم شد. با وجود گزارش‌هایی مبنی بر مخالفت پدرش با جانشینی او، مجتبی در حمله هوایی که به کشته شدن خواهر و همسرش انجامید، به شدت مجروح شد و غیبت طولانی او از انظار عمومی، ابهامات جدی درباره وضعیت جسمانی و توانایی‌اش برای اداره کشور در شرایط جنگی ایجاد کرده است. از نظر ایدئولوژیک، او تندروتر از پدرش ارزیابی می‌شود و با برخی از افراطی‌ترین روحانیان ارتباط نزدیک دارد و در آبان ۱۳۹۸ توسط وزارت خزانه‌داری آمریکا تحریم شد. همچنین، او دارای ریشه‌های آذری و تفرشی است و ادعا می‌شود نسبش به امام حسین (ع) می‌رسد و سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای از تهران تا دبی، فرانکفورت و لندن دارد.