Een vliegende auto is een voertuig dat zowel over de openbare weg kan rijden als kan opstijgen en vliegen, maar anno 2024 bestaan er alleen nog experimentele projecten. Ontwerpers moeten daarbij voortdurend compromissen sluiten, omdat een vliegtuig te breed is voor de weg en een auto te zwaar om goed te vliegen, wat vrijwel altijd leidt tot suboptimale prestaties in beide fases; in Nederland moeten ze hierbij rekening houden met twee toezichthouders, de RDW en de ILT. Er zijn twee hoofdtypes: geïntegreerde modellen, waarbij vliegonderdelen worden ingeklapt, en modulaire modellen, waarbij vleugels en staart op het vliegveld achterblijven, en de bestuurder moet zowel een rijbewijs als een vliegbrevet (RPL of PPL) bezitten. De visie is al oud: Henry Ford ontwikkelde in 1926 al een experimenteel model (de Sky Flivver), en Glenn Curtiss presenteerde in 1917 het eerste ontwerp, terwijl Felix Longobardi in 1918 het eerste patent ontving. De eerste vliegende auto die daadwerkelijk vloog, was de Arrowbile van Waldo Waterman, die op 21 februari 1937 voor het eerst opsteeg en zowel op de weg als in de lucht door een Studebaker-motor werd aangedreven.