روز کارگر (Labor Day) در ایالات متحده آمریکا یک تعطیل رسمی فدرال است که هر سال در نخستین دوشنبه ماه سپتامبر برگزار میشود و نخستین بار در ۵ سپتامبر ۱۸۸۲ در شهر نیویورک با یک رژه بزرگ برگزار شد. این روز به پیشنهاد فعالان اتحادیه‌های کارگری مانند اتحادیه مرکزی کارگری و شوالیه‌های کار شکل گرفت و روایت‌های مختلفی آن را به متیو مگوایر و پیتر جی. مک‌گوایر نسبت می‌دهند که هدف آن بزرگداشت کارگران و نمایش همبستگی آنان بود. محبوبیت این جشن به سرعت گسترش یافت؛ اورگن در ۱۸۸۷ نخستین ایالتی بود که آن را رسمی کرد و سرانجام در ۲۸ ژوئن ۱۸۹۴، اندکی پس از اعتصاب پولمن، کنگره آمریکا با امضای رئیس‌جمهور گروور کلیولند، نخستین دوشنبه سپتامبر را به تعطیلی رسمی فدرال تبدیل کرد. در حالی که کانادا نیز همین تاریخ را جشن می‌گیرد، بیش از ۱۵۰ کشور دیگر جهان روز جهانی کارگر را در اول ماه مه گرامی می‌دارند؛ تاریخی که به یاد اعتصاب عمومی و ماجرای های‌مارکت در شیکاگو (۱۸۸۶) انتخاب شده است. جالب است که این قانون فدرال در ابتدا فقط شامل کارمندان دولت می‌شد و تا دهه ۱۹۳۰ اتحادیه‌ها برای تضمین تعطیلی این روز به اعتصاب متوسل می‌شدند؛ همچنین در سال ۱۹۰۹ یکشنبه پیش از آن به «یکشنبه کارگر» اختصاص یافت، هرچند این سنت چندان فراگیر نشد.