ยูเนสโก ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกในประเทศเวียดนามทั้งสิ้น 9 แห่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แห่ง ทางธรรมชาติ 2 แห่ง และแบบผสมอีก 1 แห่ง สะท้อนถึงความหลากหลายทั้งด้านประวัติศาสตร์และธรรมชาติของประเทศ

นอกจากนี้ เวียดนามยังมีสถานที่ที่อยู่ใน บัญชีรายชื่อเบื้องต้น เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตอีก 7 แห่ง อาทิ กลุ่มความงามทางธรรมชาติและโบราณสถานเฮืองเซิน (ขึ้นบัญชีเมื่อ พ.ศ. 2534) พื้นที่หินสลักเก่าในซาปา (พ.ศ. 2540) และอุทยานแห่งชาติก๊าตเตียน (พ.ศ. 2549)

การขึ้นทะเบียนดังกล่าวช่วยส่งเสริมการอนุรักษ์และประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวสำคัญของเวียดนามให้เป็นที่รู้จักในระดับสากล ขณะเดียวกันก็สร้างแรงจูงใจให้ประเทศพัฒนาแหล่งมรดกเพิ่มเติมอย่างต่อเนื่อง เช่น แหล่งโบราณคดีอ๊อกแอว–บาแท (พ.ศ. 2565) และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวินล็อง-กีมบ๋าง-ตามจุ๊ก (พ.ศ. 2569) ซึ่งแสดงถึงความมุ่งมั่นในการรักษามรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติของชาติให้ยั่งยืนต่อไป