การประกันภัย คือการบริหารความเสี่ยงโดยโอนความเสี่ยงจากผู้เอาประกันภัยไปยังบริษัทประกันภัย ซึ่งมีองค์ประกอบหลักคือผู้รับประกัน ผู้เอาประกัน และผู้รับผลประโยชน์ โดยต้องผ่านกระบวนการพิจารณารับประกัน (Underwriting) เพื่อประเมินความเสี่ยงและกำหนดเบี้ยประกันภัยตามสัญญาที่ถูกต้องตามกฎหมาย โดยมีจุดประสงค์เพื่อแบ่งเบาความเสี่ยง มิใช่การค้ากำไร

ประวัติศาสตร์การประกันภัยมีมาตั้งแต่โบราณ เช่น เรื่องราวของโจเซฟในพระคัมภีร์ไบเบิลที่แนะนำให้ฟาโรห์สะสมธัญพืช และพ่อค้าจีนเมื่อ 3,000 ปีก่อนคริสตกาลที่กระจายสินค้าบนเรือหลายลำเพื่อลดความเสี่ยง

สัญญาประกันภัยทางทะเลฉบับแรกที่บันทึกไว้คือที่เมืองเจนัวในปี ค.ศ. 1347 และสัญญาประกันภัยฉบับแรกของอังกฤษคือ Broke Sea Insurance Policy ปี ค.ศ. 1547 ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า Underwriter

กรมธรรม์ประกันชีวิตแบบสมัยใหม่เริ่มมีในปี ค.ศ. 1583 และบริษัทประกันอัคคีภัยสมัยใหม่เกิดขึ้นหลังเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในลอนดอนปี ค.ศ. 1666