Krakatau is een vulkanische archipel in de Straat Soenda tussen Java en Sumatra, bestaande uit vier eilanden, waarvan de naam is afgeleid van het Sanskrietwoord karkata (krab). De groep werd wereldberoemd door de catastrofale uitbarsting van 27 augustus 1883 (met een kracht van VEI 6), die een tsunami van 30 meter hoog veroorzaakte en volgens officiële cijfers aan 36.417 mensen het leven kostte. De explosie was zo extreem dat de schokgolven 3,5 keer om de aarde gingen, het geluid tot in Australië hoorbaar was, en de aswolk van 50 kilometer hoog wereldwijd leidde tot een meetbare temperatuurdaling in het jaar daarop. Na deze ramp stortte een groot deel van de vulkaan in, maar in 1928 kwam op diezelfde plek een nieuwe, kleinere vulkaan boven water, die de naam Anak Krakatau (Kind van Krakatau) kreeg. Tegenwoordig bestaat de eilandengroep uit Anak Krakatau, Pulau Panjang, Pulau Sertung en Pulau Rakata, en ligt het geheel in het nationaal park Ujung Kulon. De naam verscheen voor het eerst in het Nederlands in 1676 in het reisverslag van Wouter Schouten.