El Niño–Oscylacja Południowa (ENSO) to globalne zjawisko meteorologiczne, które powstaje w wyniku zmian w wiatrach i temperaturze powierzchni wody nad tropikalnym Pacyfikiem. Mimo że ma ono charakter cykliczny, jego wystąpienie jest trudne do przewidzenia, a jego wpływ rozciąga się na klimat większości obszarów tropikalnych i subtropikalnych, a nawet na wyższe szerokości geograficzne dzięki tzw. telekonekcjom. Faza ocieplenia nazywana jest El Niño, a faza ochłodzenia La Niña, natomiast towarzyszące im zmiany ciśnienia atmosferycznego określa się mianem Oscylacji Południowej. Historyczne opisy tego zjawiska pochodzą z XIX wieku, kiedy to peruwiańscy marynarze w raporcie dla towarzystwa geograficznego w Limie nazwali ciepły, południowy prąd morski "El Niño" (hiszp. "chłopiec" lub "dzieciątko"), ponieważ pojawiał się on zazwyczaj w okolicy Bożego Narodzenia. To zjawisko ma ogromne znaczenie dla globalnej pogody, wpływając na powodzie, susze i cyklony na całym świecie.