Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» είναι το περίφημο όπλο που περιγράφεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Σ΄), το οποίο σφυρηλάτησε ο θεός Ήφαιστος για τον Αχιλλέα, αφού ο Έκτορας σκότωσε τον Πάτροκλο και πήρε την παλιά του πανοπλία. Η λεπτομερής περιγραφή της αποτελεί ένα από τα πρώτα παραδείγματα «έκφρασης» (λογοτεχνικής περιγραφής έργου τέχνης) και επηρέασε μεταγενέστερα έργα, όπως την ασπίδα του Αινεία στον Βιργίλιο και το ομώνυμο ποίημα του Ουίσταν Χιου Ώντεν. Στην επιφάνειά της, σε ομόκεντρους κύκλους, απεικονίζεται ολόκληρος ο κόσμος: ο ουρανός με τα άστρα, δύο πόλεις (η μία σε ειρήνη με γάμο και δίκη, και η άλλη σε πόλεμο), καθώς και σκηνές από την καθημερινή ζωή, όπως καλλιέργεια γης, τρύγος, βοσκή και χορός, που περικλείονται από τον Ωκεανό. Η ασπίδα ερμηνεύεται ως μια μικρογραφία του κόσμου, που αναδεικνύει τις αντιθέσεις μεταξύ πολέμου και ειρήνης, εργασίας και γιορτής, υπενθυμίζοντας ότι η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη στην ανθρώπινη ζωή. Τοποθετημένη ανάμεσα στη μάχη για τον Πάτροκλο και την επιστροφή του Αχιλλέα στη μάχη, λειτουργεί ως μια δραματική «ανάπαυλα» που τονίζει τη σκληρότητα του Τρωικού Πολέμου και όσα θα χαθούν με την πτώση της Τροίας.