Radar (Radio Detection And Ranging) is een installatie die met behulp van radiogolven objecten in de lucht, op het water of op het land opspoort, zoals vliegtuigen, schepen, auto's of regenwolken. Het systeem zendt via een antenne radiogolven uit en meet de gereflecteerde echo, waarmee de richting, afstand, snelheid en grootte van het doelwit bepaald kunnen worden. De toepassingen zijn zeer breed, variërend van luchthavens en scheepvaart tot snelheidscontroles door de politie, defensie, ruimtevaart en zelfs astronomie. De naam is oorspronkelijk een acroniem van het Engelse Radio Detection And Ranging, maar wordt tegenwoordig als een gewoon zelfstandig naamwoord zonder hoofdletters beschouwd. De basis werd al in 1888 gelegd door de Duitse natuurkundige Heinrich Hertz, en Christian Hülsmeyer vroeg in 1904 patent aan op het eerste radarprincipe, dat hij de Telemobiloskop noemde. Pas in de jaren 30 van de 20e eeuw leidde de dreiging van luchtaanvallen tot de ontwikkeling van operationele systemen, zoals het Britse Chain Home-systeem in 1937, dat vijandelijke bommenwerpers vroegtijdig kon detecteren.