ภาษาเกาหลีเป็นภาษาราชการของทั้งเกาหลีใต้และเกาหลีเหนือ โดยมีผู้พูดทั่วโลกประมาณ 78 ล้านคน รวมถึงชุมชนชาวเกาหลีในจีน สหรัฐฯ และญี่ปุ่น จุดเด่นที่สำคัญที่สุดคือ อักษรฮันกึล (Hangul) ซึ่งเป็นระบบอักษรแทนเสียงที่ถูกออกแบบอย่างเป็นวิทยาศาสตร์ โดยพยัญชนะเลียนแบบอวัยวะที่ใช้ในการออกเสียง ขณะที่สระอิงแนวคิดปรัชญาเกี่ยวกับท้องฟ้า พื้นดิน และมนุษย์ แม้จะมีอักษรเป็นของตัวเอง แต่คำศัพท์ในภาษากว่า 50% มีรากฐานมาจากภาษาจีน และยังคงมีการใช้ อักษรฮันจา (Hanja) ร่วมด้วยในบางบริบท ในเชิงภาษาศาสตร์ ภาษาเกาหลีมักถูกจัดเป็นภาษาเอกเทศ (Language isolate) แม้บางทฤษฎีจะจัดให้อยู่ในตระกูลอัลไตอิก โดยมีโครงสร้างประโยคแบบ ประธาน-กรรม-กริยา (SOV) และเป็นภาษาคำติดต่อ (Agglutinative) ที่น่าสนใจคือ ชื่อเรียกภาษานั้นแตกต่างกันตามการเมือง โดยเกาหลีใต้เรียกว่า "ฮันกุกอ" (Hangugeo) ขณะที่เกาหลีเหนือเรียกว่า "โชซ็อนมัล" (Chosonmal) นอกจากนี้ ภาษาถิ่นก็มีความหลากหลายมาก โดยสำเนียงมาตรฐานของโซลและเปียงยางเป็นหลัก ขณะที่สำเนียงบนเกาะ เชจู (Jeju) มีความแตกต่างอย่างมากจนแทบจะถือเป็นอีกภาษาหนึ่งเลยทีเดียว