กรากะตัว (Krakatoa) เป็นแอ่งยุบปากปล่องภูเขาไฟในช่องแคบซุนดา ระหว่างเกาะชวาและเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เกิดจากการปะทุครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1883 ซึ่งทำลายเกาะเดิมเกือบทั้งหมดและก่อให้เกิดแอ่งภูเขาไฟใต้ทะเล ต่อมาในปี ค.ศ. 1927 เกาะใหม่ชื่อ อานักกรากะตัว ("บุตรกรากะตัว") ได้ผุดขึ้นจากแอ่ง และยังคงมีการปะทุอยู่จนถึงปัจจุบัน ที่มาของชื่อ "กรากะตัว" ยังไม่ชัดเจน มีทฤษฎีว่ามาจากภาษาสันสกฤตแปลว่า "ปู" หรือจากเสียงร้องของนกกระตั้ว ขณะที่บันทึกเก่าแก่ที่สุดปรากฏในตำราซุนดา "บูจังกามานิก" และแผนที่ยุโรปปี ค.ศ. 1611 การปะทุในปี ค.ศ. 1883 ยังก่อให้เกิดสึนามิรุนแรง และในปี ค.ศ. 2018 การยุบตัวของอานักกรากะตัวก็ทำให้เกิดสึนามิในช่องแคบซุนดาอีกครั้ง สร้างความเสียหายแก่พื้นที่ชายฝั่งเป็นวงกว้าง