Tony Blair (ur. 6 maja 1953 w Edynburgu) był brytyjskim politykiem, który w latach 1997–2007 sprawował urząd premiera Wielkiej Brytanii, a wcześniej (od 1994) przewodniczył Partii Pracy. Po studiach prawniczych w Oksfordzie szybko awansował w strukturach laburzystów, a po nagłej śmierci Johna Smitha w 1994 roku stanął na czele partii, reformując ją i przesuwając jej program w stronę centrum (tzw. New Labour). W wyborach 1 maja 1997 roku odniósł miażdżące zwycięstwo, kończąc 18-letnie rządy konserwatystów i stając się najdłużej urzędującym laburzystowskim premierem w historii. Jego rządy przyniosły kluczowe reformy, takie jak podpisanie porozumienia wielkopiątkowego w 1998 roku (kończącego konflikt w Irlandii Północnej) oraz przyznanie większej autonomii Szkocji i Walii. W polityce zagranicznej popierał interwencje NATO w Kosowie (1999) oraz działania USA w Afganistanie i Iraku po atakach z 11 września 2001 roku, za co w 2003 roku jako pierwszy Brytyjczyk od czasów Churchilla otrzymał Złoty Medal Kongresu.