Boykot, şiddet içermeyen bir protesto biçimi olarak, bir ürün, kişi, kuruluş veya ülkeden gönüllü olarak uzak durmayı ifade eder ve genellikle hedefe ekonomik zarar vermek ya da ahlaki bir öfke yaratmak amacıyla uygulanır. Bu terim, 1880 yılında İrlanda'daki "Toprak Savaşı" sırasında, kiracıları tahliye eden toprak sahibinin temsilcisi Yüzbaşı Charles Boycott'a karşı uygulanan toplumsal dışlama taktiğinden türemiştir; Charles Stewart Parnell'in önerisiyle Boycott, işçilerden postacıya kadar herkes tarafından tamamen yalnızlaştırılmıştır. Kelime, uluslararası basında ilk kez New York Tribune muhabiri James Redpath tarafından kullanılmış ve kısa sürede dünya genelinde yaygınlaşmış; Türkçeye ise ilk olarak 1908'deki Osmanlı Fes Boykotu ile girmiştir. Tarihte önemli örnekler arasında 1891 İran Tütün Boykotu, Montgomery Otobüs Boykotu, Gandhi'nin İngiliz mallarına yönelik Hint boykotu ve 1930'larda Nazi Almanyası'ndaki Yahudi karşıtı boykotlar sayılabilir. Günümüzde ise Arap Birliği'nin İsrail boykotu ve Filistin'e destek için dünya çapında yürütülen Boykot, Tecrit ve Yaptırımlar (BDS) kampanyası bu yöntemin en bilinen örneklerindendir. Ayrıca Desmond Tutu'nun "gezegeni kurtarmak için apartheid tarzı bir boykot" çağrısı, bu eylemin çevresel ve sosyal amaçlar için de nasıl kullanıldığını göstermektedir.