Grand Slam dalam tenis merujuk kepada pencapaian memenangi kesemua empat kejohanan utama dalam satu tahun kalendar, sama ada secara berpasukan atau individu. Empat kejohanan tersebut ialah Terbuka Australia (Januari), Terbuka Perancis (Mei–Jun), Wimbledon (Jun–Julai), dan Terbuka AS (Ogos–September), yang dimainkan di gelanggang keras, tanah liat, rumput, dan keras masing-masing. Wimbledon merupakan kejohanan tertua (1877), diikuti AS (1881), Perancis (1891), dan Australia (1905), tetapi hanya pada 1925 keempat-empatnya diiktiraf sebagai jurusan rasmi. Sejarahnya bermula dengan penubuhan Persekutuan Tenis Lawn Antarabangsa (ILTF) pada 1913, yang pada mulanya menetapkan tiga "Kejohanan Dunia" (rumput, keras, dan berbumbung), namun Amerika enggan menyertai kerana tidak bersetuju dengan pembahagian kuasa. Pada 1923, ILTF menggugurkan status "Kejohanan Dunia" dan mencipta kategori "Kejohanan Rasmi", membuka jalan kepada pengiktirafan empat Grand Slam moden. Kini, kejohanan ini menawarkan mata ranking tertinggi, hadiah wang terbesar, dan perhatian media paling luas dalam dunia tenis profesional.