توپ افطار (Iftar Cannon) یک سنت دیرینه در جهان اسلام است که برای اعلام زمان افطار در ماه رمضان به کار می‌رود و ریشه آن به مصر و امپراتوری عثمانی بازمی‌گردد. بر اساس مشهورترین روایت، این رسم در قرن پانزدهم میلادی و در دوران حکومت مملوکی سیف‌الدین خوشقدم شکل گرفت؛ گفته می‌شود دخترش حاجه فاطمه از او خواست تا هر روز هنگام غروب توپ شلیک کند و این سنت در تپه مقطم قاهره آغاز شد. این آیین در قرن گذشته به سراسر جهان اسلام گسترش یافت و کشورهایی مانند عربستان سعودی (دهه ۱۹۲۰)، شارجه و دبی (اواسط قرن بیستم) آن را پذیرفتند. امروزه در کشورهای مختلف از توپ‌های متفاوتی استفاده می‌شود؛ برای مثال در امارات از توپ بریتانیایی کیواف ۲۵-پوندر، در قاهره از توپ آلمانی کروپ ۷۵ میلی‌متری و در اورشلیم از هویتزر آمریکایی M1916 استفاده می‌شود. این آیین همچنان در بحرین (سه توپ)، قطر (سوق واقف و کتارا)، کویت (کاخ نایف) و اسرائیل (کوه معبد) برگزار می‌شود، اما در یمن به دلیل جنگ داخلی، ادامه آن نامشخص است. در نهایت، این سنت نه‌تنها یک روش اطلاع‌رسانی، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و میراث اسلامی در ماه رمضان به شمار می‌رود.