Mobilizacja to proces przejścia sił zbrojnych państwa z organizacji pokojowej na wojenną, który obejmuje także przekształcenie gospodarki i administracji na potrzeby wojny. Jej celem jest przygotowanie wszystkich zasobów materialnych i ludzkich do obrony kraju, a ogłaszana jest zazwyczaj dekretem głowy państwa lub specjalną ustawą. W Polsce ostatnia mobilizacja powszechna została ogłoszona 30 sierpnia 1939 roku przez prezydenta Ignacego Mościckiego, z dniem rozpoczęcia wyznaczonym na 31 sierpnia. Wyróżnia się kilka jej rodzajów: powszechną (obejmującą całość sił zbrojnych), częściową (dotyczącą tylko wybranych jednostek), skrytą (prowadzoną w tajemnicy, by ukryć liczebność wojsk) oraz jawną (podawaną do publicznej wiadomości, często jako demonstracja siły). Podczas mobilizacji żołnierze rezerwy przechodzą do służby czynnej, a na potrzeby wojska oddawane są pojazdy i budynki. Jest to proces przeciwny do demobilizacji, a jego sprawność decyduje o gotowości bojowej państwa.