خنده، واکنشی صدادار به احساس شادی، قلقلک یا حتی ناراحتی (خنده تلخ) است که در انسان و برخی حیوانات دیده می‌شود و نقش مهمی در برقراری روابط مثبت اجتماعی دارد. این رفتار به‌شدت واگیردار است و به همین دلیل صدای خنده در برنامه‌های کمدی استفاده می‌شود؛ مطالعه علمی آن نیز خنده‌شناسی نام دارد. تحقیقات نشان می‌دهد خنده با ترشح مواد شیمیایی خاص، احساس درد را کاهش می‌دهد و برای سلامت جسمانی مفید است. پژوهش‌های جذاب دانشگاه‌های کاردیف و مانهایم نشان داده‌اند که حالت چهره بر احساسات تأثیر می‌گذارد؛ برای مثال، افرادی که با بوتاکس توانایی اخم کردن را از دست می‌دهند، شادتر هستند. در آزمایش معروف مداد، افرادی که مداد را با دندان نگه می‌داشتند (حالت خندان) کارتون را خنده‌دارتر ارزیابی کردند، که ثابت می‌کند خنده مصنوعی می‌تواند واقعاً خلق‌وخو را بهبود بخشد. این یافته‌ها که ریشه در نظریات داروین و ویلیام جیمز دارد، نشان می‌دهد احساسات فقط به مغز محدود نیستند و حالات چهره نقش کلیدی در شکل‌گیری هیجان‌ها دارند.