تأسیسات فرآوری اورانیوم اصفهان (UCF) یکی از مهم‌ترین مراکز هسته‌ای ایران است که زیر نظر سازمان انرژی اتمی فعالیت می‌کند و در زمینی به مساحت ۶۰ هکتار با ۶۰ واحد تولیدی و حدود ۱۵٬۰۰۰ دستگاه تجهیزات، نقش محوری در چرخه سوخت هسته‌ای کشور دارد. وظیفه اصلی این مجتمع تبدیل «کیک زرد» (U3O8) به ترکیبات اورانیوم مانند UO2، UF4 و UF6 است؛ اما غنی‌سازی در این سایت انجام نمی‌شود و اورانیوم هگزافلوراید تولیدشده به تأسیسات نطنز ارسال می‌گردد. ساخت این تأسیسات در سال ۱۳۷۱ با قراردادی با چین آغاز شد، اما چینی‌ها تنها ۱۰ درصد کار را انجام دادند و در سال ۱۳۷۷ قرارداد را یک‌جانبه لغو کردند؛ از این رو ایران از سال ۱۳۷۹ رسماً کار را آغاز کرد. در بخش ZPP این مجتمع، فلزات تیتانیم و زیرکونیم تولید و هافنیم از زیرکونیم جداسازی می‌شود. در سال ۱۳۹۰ نیز تولید اورانیوم دی‌اکسید گرید سرامیکی با غنای طبیعی برای سوخت رآکتور آب سنگین اراک (IR-40) آغاز شد. پس از جنگ ۱۲ روزه، ورودی تونل‌های این سایت با خاک پر شده تا در برابر حملات هوایی مقاوم‌تر شود.