Η Κλεοπάτρα Σελήνη Α΄ (135/130 – 69 π.Χ.) ήταν μια από τις πιο δραματικές μορφές της ελληνιστικής εποχής, κόρη του Πτολεμαίου Η΄ Φύσκονα και της Κλεοπάτρας Γ΄, που έζησε στην καρδιά των δυναστικών αναταραχών της Αιγύπτου και της Συρίας. Ξεκίνησε ως σύζυγος του αδελφού της, φαραώ Πτολεμαίου Θ΄ Λάθυρου, αλλά η πεθερά της την απομάκρυνε και την πάντρεψε διαδοχικά με τρεις Σελευκίδες βασιλείς: τον Αντίοχο Η΄ Γρυπό (103 π.Χ.), τον Αντίοχο Θ΄ Κυζικηνό (96 π.Χ.) και τον Αντίοχο Ι΄ τον Ευσεβή (95 π.Χ.). Οι γάμοι αυτοί, καθώς και τα πολλά παιδιά της που διεκδίκησαν τον θρόνο, όξυναν την κρίση διαδοχής στο παρακμάζον βασίλειο των Σελευκιδών, ενώ η ίδια αναγκάστηκε να καταφύγει στην Κιλικία μετά την επιβολή του Τιγράνη του Μεγάλου. Το 80 π.Χ., όταν έμεινε κενός ο θρόνος της Αιγύπτου, αποτελούσε ίσως τη μοναδική νόμιμη απόγονο του Πτολεμαίου Α΄, ωστόσο οι Αλεξανδρινοί επέλεξαν δύο νόθους γιους του Πτολεμαίου Θ΄, αποκλείοντάς την οριστικά από τη διαδοχή. Η ζωή της έληξε το 69 π.Χ., σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής που συνέδεσε την τύχη της με την πτώση δύο μεγάλων ελληνιστικών δυναστειών.