โรงไฟฟ้านิวเคลียร์

โรงไฟฟ้านิวเคลียร์

โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ คือโรงไฟฟ้าพลังความร้อนที่ใช้ความร้อนจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชันในเครื่องปฏิกรณ์เพื่อผลิตไอน้ำแรงดันสูง ขับเคลื่อนกังหันไอน้ำและเครื่องกำเนิดไฟฟ้า โดยแบ่งเป็นเครื่องปฏิกรณ์วิจัยและเครื่องปฏิกรณ์กำลัง ซึ่งโรงไฟฟ้าประเภทนี้เป็นโรงไฟฟ้าฐาน (Baseload) ที่ผลิตไฟฟ้าคงที่ เนื่องจากต้นทุนเชื้อเพลิงต่ำ และมีกำลังการผลิตทั่วไปอยู่ที่ 600-1,200 เมกะวัตต์

ณ วันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2014 ทั่วโลกมีเครื่องปฏิกรณ์ที่ใช้งานอยู่ 435 เครื่องใน 31 ประเทศ คิดเป็น 1 ใน 6 ของพลังงานไฟฟ้าทั้งโลก โดยสหรัฐอเมริกามีจำนวนมากที่สุด รองลงมาคือฝรั่งเศส ประวัติศาสตร์เริ่มต้นเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1948 ที่เครื่องปฏิกรณ์ X-10 ในสหรัฐฯ ให้พลังงานกับหลอดไฟดวงแรก ต่อมาโรงไฟฟ้าแห่งแรกที่เชื่อมต่อกับกริดไฟฟ้าคือที่เมืองออบนินสค์ สหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1954 และโรงไฟฟ้าเต็มรูปแบบแห่งแรกคือคาลเดอฮอลล์ในอังกฤษ เปิดเมื่อ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1956

ระบบการทำงานเป็นไปตามวงจร Rankine โดยไอน้ำจะถูกควบแน่นในคอนเดนเซอร์และสูบกลับเข้าเครื่องปฏิกรณ์ เครื่องปฏิกรณ์มี 2 ชนิดหลักคือแบบน้ำอัดความดันและแบบน้ำเดือด เพื่อความปลอดภัย แกนเครื่องปฏิกรณ์ต้องถูกล้อมรอบด้วยเกราะป้องกันและโดมคอนกรีตเพื่อดูดซับรังสีและป้องกันการรั่วไหล ขณะที่กังหันไอน้ำมักถูกแยกออกจากอาคารเครื่องปฏิกรณ์หลักเพื่อความปลอดภัยเพิ่มเติม