Η Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang) είναι η κυρίαρχη κοσμολογική θεωρία, σύμφωνα με την οποία το Σύμπαν δημιουργήθηκε από μια εξαιρετικά πυκνή και θερμή κατάσταση ύλης πριν από περίπου 13,787 δισεκατομμύρια χρόνια. Ο όρος καθιερώθηκε το 1950 από τον αστρονόμο Φρεντ Χόυλ, ο οποίος τον χρησιμοποίησε αρχικά ειρωνικά σε εκπομπή του BBC, ενώ ο Βέλγος Ζωρζ Λεμαίτρ υπήρξε ο βασικός εισηγητής της θεωρίας, προτείνοντας την ιδέα του «πρωταρχικού ατόμου». Η θεωρία υποστηρίχθηκε από δύο κομβικές ανακαλύψεις: τη διαπίστωση του Έντγουιν Χαμπλ (1929) ότι οι γαλαξίες απομακρύνονται μεταξύ τους (μετατόπιση προς το ερυθρό), και την ανίχνευση της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου το 1965 από τους Πενζίας και Γουίλσον, μια ακτινοβολία 3Κ που είχε προβλέψει ο Τζορτζ Γκάμοφ. Επιπλέον, το 1974 ο Μάρτιν Ράιλ απέδειξε ότι η πυκνότητα των γαλαξιών μειώνεται με την ηλικία του Σύμπαντος, επιβεβαιώνοντας περαιτέρω την εξέλιξή του. Παρ' όλα αυτά, η θεωρία αφήνει αναπάντητα φιλοσοφικά και φυσικά ερωτήματα, όπως το τι υπήρχε πριν από αυτή τη στιγμή της δημιουργίας ή γιατί ο χωροχρόνος έχει συγκεκριμένες διαστάσεις.