Oto kompleksowe podsumowanie artykułu o tenisie ziemnym:

Tenis ziemny to dyscyplina, w której gracze odbijają piłkę rakietą nad siatką na pole przeciwnika, a jej nowoczesna forma (lawn tennis) narodziła się w Wielkiej Brytanii pod koniec XIX wieku. Sport ten był w programie olimpijskim w latach 1896–1924, a następnie powrócił na igrzyska w 1988 roku; dzięki swojej uniwersalności mogą go uprawiać osoby w każdym wieku, w tym także poruszające się na wózkach inwalidzkich, niewidomi czy głusi. Najważniejszymi turniejami są cztery imprezy Wielkiego Szlema (Australian Open, Roland Garros, Wimbledon i US Open), a wśród rozgrywek drużynowych wyróżniają się m.in. Puchar Davisa i Puchar Billie Jean King. Historycznym protoplastą gry był królewski jeu de paume – według legendy serwis wymyślił Henryk VIII, ponieważ to jego służący podrzucali piłkę, gdyż król był zbyt otyły, aby zrobić to samemu. Współczesną grę rozwinął w latach 1859–1865 major Harry Gem, który założył pierwszy klub tenisowy (1872), a w 1874 roku Walter Clopton Wingfield opatentował ją pod nazwą sphairistike, zapożyczając francuskie słownictwo, m.in. słowo „tenez” („serwuję”).