Het Beleg van Breda was een cruciale belegering in de Tachtigjarige Oorlog, waarbij Spaanse troepen onder leiding van Ambrogio Spinola in 1624-1625 de grensstad in Staats-Brabant omsingelden en afsloten met uitgebreide verdedigingslinies. Spinola wilde hiermee Spanjes eer herstellen na eerdere nederlagen en een uitvalsbasis creëren voor verdere veroveringen in de Republiek. De Nederlandse prinsen Maurits en later Frederik Hendrik probeerden de stad te ontzetten en de Spaanse bevoorrading te verstoren, maar hun pogingen mislukten. Na een beleg van maar liefst elf maanden gaf Breda zich op 2 juni 1625 over wegens een ernstig voedseltekort onder de burgerbevolking. Dit conflict speelde zich af na het Twaalfjarig Bestand, toen de Republiek economisch en diplomatiek verzwakt was, waardoor Spanje het militaire initiatief kon grijpen. Het beleg vormde een van de beroemdste Spaanse overwinningen van de oorlog, maar kon de uiteindelijke Nederlandse onafhankelijkheid niet tegenhouden.