جاده چالوس (راه ۵۹) یکی از مهم‌ترین و پرترددترین مسیرهای ایران است که استان البرز و تهران را به چالوس در حاشیه دریای مازندران متصل می‌کند و نقش حیاتی در سفرهای تفریحی آخر هفته دارد. ساخت اولیه این مسیر به تلاش‌های آلبرت ژوزف گاستایگر، مهندس اتریشی، در سال‌های ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۸ بازمی‌گردد، اما جاده مدرن خودرویی آن در دوران رضاشاه آغاز و در آذر ۱۳۱۲ (۱۹۳۳) با نام «راه مخصوص» افتتاح شد. یکی از شگفت‌انگیزترین بخش‌های این جاده، تونل کندوان است که بین سال‌های ۱۳۱۴ تا ۱۳۱۷ ساخته شد؛ این تونل ۱۸۸۶ متری با کوتاه کردن ۱۳ کیلومتر از مسیر، از بزرگ‌ترین دستاوردهای مهندسی آن زمان به شمار می‌رود. این جاده به دلیل عبور از دل رشته‌کوه‌های البرز و برخورداری از چشم‌اندازهای بکر، به عنوان چهارمین جاده زیبای جهان شناخته می‌شود و جاذبه‌هایی مانند سد امیرکبیر، پیست اسکی دیزین و دهکده یوش در حاشیه آن قرار دارند. با وجود زیبایی‌ها، طراحی قدیمی آن برای سرعت‌های بالا مناسب نیست و در تعطیلات به دلیل استقبال گسترده گردشگران، ترافیک سنگینی در آن شکل می‌گیرد. همچنین پخت و فروش انواع آش (مانند آش دوغ و آش رشته) در حاشیه این جاده، به بخشی از فرهنگ و جذابیت‌های سفر در این مسیر تبدیل شده است.