Το κτηματολόγιο είναι η γενική καταγραφή της ακίνητης περιουσίας, που περιλαμβάνει τη γεωμετρική περιγραφή και το ιδιοκτησιακό καθεστώς κάθε γεωτεμαχίου. Στην Ελλάδα, το Εθνικό Κτηματολόγιο συντάσσεται από το ΝΠΔΔ «Ελληνικό Κτηματολόγιο» και στοχεύει να αντικαταστήσει το παλαιό σύστημα μεταγραφών και τα Υποθηκοφυλακεία, ενώ μέχρι τον Απρίλιο του 2008 είχαν ήδη καταγραφεί 8,4 εκατ. στρέμματα και 6,0 εκατ. δικαιώματα σε 97 Κτηματολογικά Γραφεία. Η θεσμική του ιστορία ξεκινά το 1829 με τον Ιωάννη Καποδίστρια, ενώ ο πρώτος επίσημος ορισμός δόθηκε με διάταγμα του Όθωνα το 1836, που προέβλεπε την εγγραφή όλων των ακινήτων σε δημόσια βιβλία για την ασφάλεια των ιδιοκτητών και τη διευκόλυνση του ενυπόθηκου δανεισμού. Η έννοια εξελίχθηκε με τον νόμο του 1910, που εισήγαγε την ιδέα του ενιαίου συνόλου κτηματικού χάρτη και κτηματικών βιβλίων, και με το Ν.Δ. του 1923, το οποίο όρισε ως σκοπό του τη δημοσιότητα, την αναγνώριση και την εξασφάλιση των εμπραγμάτων δικαιωμάτων. Με τις νέες περιοχές που θα ενταχθούν, υπολογίζεται ότι θα καλυφθούν τα 2/3 του πληθυσμού της χώρας, καθιστώντας τον θεσμό θεμέλιο για την ασφάλεια των συναλλαγών και την κτηματική πίστη.