Państwo to złożona organizacja życia zbiorowego, którą można rozumieć na wiele sposobów – jako strukturę administracyjną, organizację polityczną, gwaranta praw obywateli czy porządek prawny. Kluczowe prawne kryteria państwowości określa konwencja z Montevideo z 1933 roku, wymieniająca stałą ludność, suwerenną władzę, określone terytorium oraz zdolność do wchodzenia w stosunki międzynarodowe. Z kolei Karta Bogoty z 1948 roku podkreśla, że wszystkie państwa są równe pod względem prawnym, a ich prawa nie zależą od uznania przez inne podmioty. W kwestii uznania międzynarodowego istnieją dwie główne teorie: konstytutywna (państwo istnieje tylko dzięki uznaniu) i deklaratoryjna (istnienie państwa jest niezależne od uznania). W naukach politycznych brak jest jednej powszechnie akceptowanej teorii powstania państwa – od najstarszej teistycznej, zakładającej boskie pochodzenie władzy (modyfikowanej przez św. Tomasza z Akwinu), po koncepcje podkreślające umowę społeczną czy podbój. Mimo różnorodnych definicji, państwo pozostaje fundamentalną instytucją regulującą życie społeczne i polityczne.