Clay Regazzoni (1939–2006) was een Zwitserse Formule 1-coureur die tussen 1970 en 1980 in 132 Grands Prix reed en vijf races won. Hij beleefde zijn gloriejaren bij Ferrari, waar hij samen met Niki Lauda het team weer aan de top bracht, maar in 1974 nipt de wereldtitel verloor aan Emerson Fittipaldi – dat jaar werd hij wel verkozen tot Zwitsers Sportman van het Jaar. Opmerkelijk is dat hij in zijn debuutjaar (1970) al meteen zijn eerste race won in Monza, en in 1979 zorgde hij voor de allereerste overwinning van het Williams F1-team op Silverstone. Zijn carrière kwam in 1980 abrupt ten einde tijdens de Grand Prix van Long Beach, toen een gebroken rempedaal hem op volle snelheid in een geparkeerde auto deed belanden, waardoor hij verlamd raakte aan beide benen. Ondanks zijn handicap keerde hij terug in de autosport met aangepaste wagens voor rallyraids zoals de Parijs-Dakar. Regazzoni overleed op 15 december 2006 bij een verkeersongeluk op de snelweg A1 nabij Parma.