Niedźwiedź brunatny (Ursus arctos) to duży, wszystkożerny ssak drapieżny, zamieszkujący Azję, Europę Północną i Amerykę Północną, który nie jest zagrożony wyginięciem. Charakteryzuje się masywnym ciałem i ciemnobrązową sierścią, osiąga do 3 metrów wysokości w pozycji wyprostowanej i waży od 80 do 780 kg, a jego dieta obejmuje zarówno nasiona, grzyby, jak i mięso, ryby oraz miód. W Europie najliczniejsza populacja żyje w Rumunii (ok. 6–8 tys. osobników), natomiast w Polsce, gdzie jest ściśle chroniony, występuje jedynie w Karpatach i na Podkarpaciu (głównie w Bieszczadach), a w 2011 roku liczebność szacowano na zaledwie 80 osobników. Historycznie gatunek ten występował w całej Polsce, ale został wytępiony w centralnej części kraju pod koniec XVII wieku, a próba reintrodukcji w Puszczy Białowieskiej w okresie międzywojennym zakończyła się niepowodzeniem. Niedźwiedzie prowadzą samotniczy tryb życia, zimą zapadają w sen w gawrze (od listopada do lutego), a samice rodzą co dwa lata 2–3 młode po ciąży trwającej około 8 miesięcy. Co ciekawe, w XVI i XVII wieku w Rzeczypospolitej działały "szkoły dla niedźwiedzi", np. słynna akademia smorgońska, gdyż zwierzęta te łatwo się oswajają, choć bywają niebezpieczne dla opiekunów.