خلاصه مقاله «پول الکترونیکی»

ارز دیجیتال به ارزش‌هایی گفته می‌شود که به‌صورت الکترونیکی (صفر و یک) ذخیره و منتقل می‌شوند و در مقابل پول‌های فیزیکی مانند اسکناس و سکه قرار می‌گیرند. این ارزها امکان تراکنش‌های آنی و بدون مرز را فراهم می‌کنند و شامل دو دسته اصلی هستند: ارزهای مجازی (مانند پول‌های مخصوص بازی‌ها) و رمزارزها (مانند بیت‌کوین و اتریوم) که غیرمتمرکز بوده و بدون واسطه بانک‌ها در کیف پول‌های دیجیتال نگهداری می‌شوند.

تاریخچه این پول‌ها به دیجی‌کش در اواخر دهه ۱۹۹۰ توسط دیوید چام برمی‌گردد و سپس سرویس‌هایی مانند ای-گلد (۱۹۹۶) و لیبرتی رزرو (۲۰۰۶) ظهور کردند که به دلیل تمرکزگرایی و استفاده در پول‌شویی توسط دولت آمریکا تعطیل شدند. نقطه عطف این حوزه معرفی بیت‌کوین در سال ۲۰۰۹ بود که با فناوری دفتر کل توزیع شده، انقلابی در مبادلات بدون واسطه ایجاد کرد.

امروزه تعریف واحدی از پول الکترونیکی وجود ندارد؛ جامعه اروپا آن را ارزش ذخیره‌شده روی تراشه‌های الکترونیکی می‌داند که جایگزین سکه و اسکناس می‌شود، در حالی که مشاور امور مصرف‌کنندگان آمریکا آن را پولی می‌داند که از طریق کارت‌های هوشمند، کیف پول الکترونیکی یا خطوط تلفن جابه‌جا می‌شود.