Ο Βίκτωρ Α΄ ήταν ο πρώτος Αφρικανός επίσκοπος Ρώμης, υπηρετώντας περίπου από το 189 έως το 199 μ.Χ. Έμεινε στην ιστορία για την προσπάθειά του να επιβάλει ομοιομορφία στον εορτασμό του Πάσχα, συγκρουόμενος με τις εκκλησίες της Μικράς Ασίας, όπως τον επίσκοπο Εφέσου Πολυκράτη, που το γιόρταζαν στις 14 Νισάν, απειλώντας τους με αφορισμό. Η έγκαιρη παρέμβαση του Ειρηναίου της Λυών και άλλων επισκόπων απέτρεψε ένα μόνιμο σχίσμα, καθώς η ρήξη τελικά δεν είχε διάρκεια. Επί των ημερών του καθιερώθηκε η λατινική γλώσσα στη λατρεία (αντικαθιστώντας σταδιακά την ελληνική) και προέκυψε η λεγόμενη «Μοναρχιανή διαμάχη» για τη φύση του Θεού. Μετά τον θάνατό του, ανακηρύχθηκε άγιος από την Καθολική Εκκλησία.