De dood is de onomkeerbare toestand waarin een organisme geen stofwisseling of actieve levensfuncties meer heeft, en bij hersendragers wordt dit vaak gedefinieerd als het volledig en onherstelbaar uitvallen van de hersenfunctie (hersendood). De dood kan het gevolg zijn van ziekte, veroudering of verwonding en is bij mensen herkenbaar aan het stoppen van ademhaling en hartslag; wereldwijd stierven er aan het begin van de 21ste eeuw ruim 56 miljoen mensen per jaar, voornamelijk door hart- en vaatziekten en kanker. In de geneeskunde onderscheidt men onder meer klinisch dood (ademhaling, bewustzijn en circulatie afwezig, soms nog te reanimeren) en biologisch dood (onomkeerbaar), terwijl hersendood inhoudt dat alle vitale hersenfuncties zijn uitgevallen – een toestand die cruciaal is voor orgaandonatie, omdat de organen dankzij kunstmatige bloedsomloop intact blijven. In Nederland is iemand die hersendood is ook juridisch dood; deze term wordt daarnaast gebruikt voor langdurig vermiste personen, die via een officiële doodverklaring uit het bevolkingsregister kunnen worden uitgeschreven. Vrijwel elke cultuur en religie kent een idee van leven na de dood en ontwikkelt ceremoniën zoals een begrafenis of crematie om de gestorvene te eren, terwijl in het verleden ook de burgerlijke dood als straf bestond, waarbij men al zijn rechten en bezit verloor.