„Kapitał: krytyka ekonomii politycznej” to główne dzieło Karola Marksa, w którym zawarł on fundamentalną krytykę kapitalistycznego sposobu produkcji i jego społecznych następstw. Dzieło składa się z trzech tomów – pierwszy ukazał się w Hamburgu w 1867 roku, natomiast tomy drugi i trzeci, opracowane z notatek autora, zostały wydane pośmiertnie przez Fryderyka Engelsa odpowiednio w 1885 i 1894 roku. W tomie pierwszym Marks analizuje podstawową komórkę kapitalizmu – towar, wyjaśniając teorię wartości opartą na społecznie niezbędnym czasie pracy oraz mechanizm powstawania „wartości dodatkowej” z nieopłaconej pracy robotników. Autor opisuje nie tylko ekonomię, ale i społeczne skutki akumulacji kapitału, takie jak bezrobocie, wyzysk, regulacje prawa pracy, a także historyczne przesłanki kapitalizmu, w tym kolonializm i wywłaszczanie chłopów. Marks wprowadza tu również słynną koncepcję „fetyszyzmu towarowego”, ukazującą, jak stosunki społeczne przybierają postać stosunków między rzeczami. Czasem jako tom czwarty traktowane są „Teorie wartości dodatkowej”, wydane już po śmierci Marksa, co dopełnia całościowy obraz jego krytyki ekonomii politycznej.