De Vasa is een Zweeds oorlogsschip dat op 10 augustus 1628 tijdens zijn eerste tocht in de haven van Stockholm zonk, nadat windvlagen water door de geopende geschutpoorten lieten binnenstromen; hierbij kwamen 30 tot 50 opvarenden om het leven. Het schip, gebouwd in opdracht van koning Gustaaf II Adolf door de Nederlandse scheepsbouwer Henrik Hybertsson, was 62 meter lang, had 64 kanonnen en was bedoeld voor 435 bemanningsleden. Na ruim drie eeuwen op de bodem te hebben gelegen, werd het wrak in de jaren vijftig herontdekt door Anders Franzén, die besefte dat de scheepsworm in het brakke Oostzeewater ontbreekt, waarna het in 1961 werd geborgen. Het hout werd zeventien jaar lang geconserveerd met polyethyleenglycol en het schip werd volledig gereconstrueerd met 700 beelden; sinds 1990 is het te zien in het Vasamuseum op Djurgården, het drukst bezochte museum van Scandinavië. Sinds 2004 bestudeert de universiteit van Uppsala de stoffelijke resten van de bemanning om hun levensomstandigheden te achterhalen, en de oorzaak van de ramp was dat scheepsontwerp destijds op ervaring berustte en niet op wetenschappelijke stabiliteitsberekeningen.