Een predikant is een professionele voorganger die leiding geeft aan een protestantse geloofsgemeenschap, de protestantse evenknie van de katholieke pastoor, maar zonder het strikte onderscheid tussen 'geestelijken' en 'leken'. De aanspreektitel is dominee (afgekort ds.), afgeleid van het Latijnse praedicare ("verkondigen"), wat verwijst naar de centrale taak: het preken. In Nederland vereist het ambt een universitaire studie theologie; sinds de onderwijswet van 1876 gold de zogenaamde duplex ordo (academische studie plus kerkelijke opleiding), die na de fusie tot de Protestantse Kerk Nederland (PKN) is vervangen door de Protestantse Theologische Universiteit. Predikanten worden niet in loondienst aangenomen, maar beroepen door een plaatselijke gemeente en zijn juridisch gezien zelfstandigen; tot 1922 bestond er zelfs het historische recht van collatie om hen te benoemen. Hun belangrijkste taak, voortkomend uit de oude omschrijving 'dienaar van het goddelijke Woord', is het opbouwen van geloof en de christelijke gemeente, en sommigen werken buiten de gemeente, bijvoorbeeld in ziekenhuizen of de krijgsmacht.