Sultan İbrahim (Deli İbrahim), 5 Kasım 1615'te doğdu ve 8 Şubat 1640'ta ağabeyi IV. Murad'ın ölümü üzerine 18. Osmanlı padişahı ve 97. İslam halifesi olarak tahta çıktı. Şehzadeliği boyunca kafeste tutulan İbrahim, kardeşlerinin boğdurulmasına tanık olduğu için büyük korkular yaşadı; tahta çıkış haberini bile bir tuzak sanarak odasından çıkmak istemedi. Döneminde Girit'in fethi başladı (Hanya 1645'te alındı) ve mali düzenlemeler yapıldı; ancak İstanbul'da araba yasağı getirmesi ve bir veziriazamı kuyu ipiyle boğdurması gibi ilginç ve sert uygulamalarıyla da tanındı. 1648'de Hezarpare Ahmed Paşa aleyhine başlayan isyan, İbrahim'in de tahttan indirilmesiyle sonuçlandı; oğlu IV. Mehmed tahta çıkarıldı. İsyancıların önderi Sofu Mehmed Paşa, İbrahim'i 18 Ağustos 1648'de idam ettirdi; cenazesi Ayasofya'daki türbeye defnedildi. "Deli" lakabı, yaşadığı travmalar ve sergilediği dengesiz davranışlardan kaynaklanan İbrahim, Osmanlı tarihinin en tartışmalı ve trajik padişahlarından biri olarak anılır.