İbrahim (başlangıçta Abram), Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam başta olmak üzere tüm İbrahimî dinlerin ortak atası ve isim babasıdır; Yahudilikte ilk İbrani atası, Hristiyanlıkta tüm inananların ruhsal önderi, İslam'da ise Âdem'den Muhammed'e uzanan peygamberler zincirinin önemli bir halkası olarak kabul edilir. Yaratılış Kitabı'na göre, Tanrı'nın çağrısıyla babası Taruh'un evini terk ederek Kenan diyarına yerleşmiş ve kendisine ile soyuna toprak ve büyük bir ulus vaat edilmiştir; bu vaat, eşi Sare'den olan oğlu İshak'a miras kalırken, diğer oğlu İsmail'e de büyük bir ulus kurma sözü verilmiştir. Hikâyesi, gelecek nesiller ve toprak temaları etrafında döner; Sare için El-Halil'deki Atababalar Mağarası'nı satın alarak toprak hakkını tesis etmiş, ardından Ketura ile evlenerek altı oğlu daha olmuş, ancak tüm malları yalnızca İshak'a bırakılmıştır. Tarihsel açıdan, çoğu tarihçi ataerkil çağı belirli bir döneme bağlı olmayan geç bir edebi kurgu olarak görür ve bir asırlık arkeolojik araştırmalara rağmen tarihsel bir İbrahim'e dair hiçbir kanıt bulunamamıştır. Tevrat'ın, MÖ 6. yüzyılın sonlarında (erken Pers dönemi) Babil Sürgünü sırasında Yahuda'da kalanlar ile geri dönen sürgünler arasındaki toprak hakları gerilimlerinin bir sonucu olarak yazıldığı düşünülmektedir; bu anlatı, İbrahim'in çağrısı, Mısır'a göçü ve Firavun ile yaşadığı olaylar gibi gevşek bağlantılı bölümlerle yapılandırılmıştır.