نیروهای ویژه ایران، نخبگان نظامی ارتش و سپاه پاسداران هستند که دوره‌های طاقت‌فرسای تکاوری، رنجر، کماندو و عملیات ویژه را پشت سر می‌گذارند و معمولاً با کلاه سبز (ارتش) و کلاه مشکی (نیروی انتظامی) شناخته می‌شوند. قدرتمندترین یگان این نیروها، تکاوران ویژه دریایی ارتش (SBS) هستند که توانایی عملیات در عمق ۵۴ متری آب، سقوط آزاد از آسمان، نفوذ از زیردریایی و مبارزه با دزدان دریایی را دارند و آموزش اولیه آن‌ها در دهه ۱۳۵۰ با کمک مربیان بریتانیایی (رویال مارین) در مرکز منجیل آغاز شد، اما پس از پیروزی انقلاب، این آموزش‌ها به‌صورت ۳۰ ماهه (۱۸ ماه تفنگدار، ۶ ماه تکاور و ۶ ماه SBS) زیر نظر استادان ایرانی ادامه یافته است. در ارتش، تیپ ۶۵ هوابرد نوحه‌د در تهران و تیپ‌های تکاوری مستقر در تبریز، کرمانشاه، شوشتر و شیراز (تیپ ۵۵ هوابرد) از جمله واحدهای کلیدی محسوب می‌شوند. در سپاه پاسداران نیز نیروی قدس مسئول عملیات‌های خارج از مرزهاست و تیپ‌های ویژه صابرین (تهران)، المهدی (جهرم) و سلمان فارسی (زاهدان) نقش‌های حساس داخلی را ایفا می‌کنند. همچنین یگان نوپوی نیروی انتظامی (پلیس) و تفنگداران دریایی ارتش (که در شهرهای بندرعباس، جاسک و بندر انزلی مستقرند و کلاه سورمه‌ای بر سر دارند) سایر اجزای این نیروی گسترده را تشکیل می‌دهند.