اسماعیل‌خان قشقایی ملقب به صولت‌الدوله، ایلخان ایل قشقایی در دوره قاجار و اوایل پهلوی بود که در حدود سال ۱۲۵۵ تا ۱۲۵۹ خورشیدی در فیروزآباد متولد شد و در ۱۶ مهر ۱۳۱۱ در تهران درگذشت. او به دلیل رشادت‌هایش در جنگ‌های چریکی، لقب صولت‌الدوله گرفت و به یکی از مهم‌ترین رهبران مقاومت در برابر نیروهای بریتانیا در جریان جنگ جهانی اول تبدیل شد. صولت‌الدوله در دوره‌های پنجم و هشتم مجلس شورای ملی به نمایندگی از جهرم انتخاب شد و همواره با نفوذ بیگانگان در فارس مخالف بود. در دوران رضاشاه، با آغاز خلع سلاح عشایر در سال ۱۳۰۷، قشقایی‌ها شورش کردند و پس از دستگیری پسرش ناصرخان، اوضاع بحرانی شد؛ اما با آزادی ناصرخان، آرامش برقرار شد و هر دو به نمایندگی مجلس راه یافتند. او در نهایت در سال ۱۳۱۱ در تهران درگذشت و میراث او به عنوان نماد مقاومت عشایر جنوب ایران در برابر استعمار باقی ماند.