خلاصهٔ جامع چهاردهمین انتخابات ریاست‌جمهوری ایران

انتخابات زودهنگام ریاست‌جمهوری ایران پس از شهادت سید ابراهیم رئیسی در سانحهٔ سقوط بالگرد در ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ برگزار شد و بر اساس اصل ۱۳۱ قانون اساسی، محمد مخبر به مدت ۵۰ روز عهده‌دار ادارهٔ دولت شد. در دور نخست که جمعه ۸ تیر برگزار شد، هیچ‌یک از شش نامزد تأییدشدهٔ شورای نگهبان (مسعود پزشکیان، سعید جلیلی، محمدباقر قالیباف، مصطفی پورمحمدی، علیرضا زاکانی و امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی) نتوانستند اکثریت مطلق آرا را کسب کنند و در نهایت مسعود پزشکیان در دور دوم با رقابت سعید جلیلی به عنوان نهمین رئیس‌جمهور ایران برگزیده شد. مشارکت در دور نخست تنها ۳۹٫۹۲٪ بود که پایین‌ترین نرخ مشارکت در تاریخ انتخابات‌های ریاست‌جمهوری ایران محسوب می‌شود و رهبر انقلاب خواستار بررسی علت این موضوع توسط جامعه‌شناسان و سیاستمداران شد؛ اما در دور دوم مشارکت به ۴۹٪ افزایش یافت. ثبت‌نام داوطلبان از ۱۰ تا ۱۴ خرداد انجام شد و ۲۸۷ نفر برای نامزدی مراجعه کردند که صلاحیت ۶ نفر احراز گردید. رأی‌گیری در ۳۴۴ شعبهٔ خارج از کشور نیز با احراز هویت از طریق گذرنامه انجام شد و رأی‌دهندگان می‌توانستند با کارت ملی یا شناسنامه در انتخابات شرکت کنند.