Η Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης ήταν μια γεωπολιτική οντότητα που δημιουργήθηκε το 1920 μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και διατηρήθηκε έως το 1948, όταν ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ. Πριν από αυτό, η περιοχή ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία για περίπου 400 χρόνια, ενώ η άνοδος του αραβικού εθνικισμού οδήγησε σε επανάσταση (1916-1918) και στην κατάληψη της Παλαιστίνης από τους Βρετανούς, οι οποίοι είχαν υποσχεθεί αραβική ανεξαρτησία μέσω της αλληλογραφίας Μακ Μάχον-Χουσεΐν. Μετά την κατάληψη, η στρατιωτική διοίκηση αντικαταστάθηκε τον Ιούλιο του 1920 από πολιτική διοίκηση με πρώτο Ύπατο Αρμοστή τον Χέρμπερτ Σάμουελ, ενώ το 1922 η εντολή επικυρώθηκε από την Κοινωνία των Εθνών. Η εντολή ενσωμάτωσε τη Διακήρυξη Μπάλφουρ του 1917, με την οποία η Βρετανία υποστήριζε τη δημιουργία εθνικής εστίας για τον εβραϊκό λαό στην Παλαιστίνη, χωρίς να θίγονται τα δικαιώματα των άλλων κοινοτήτων. Η εντολή έληξε το 1948 με την ίδρυση του Ισραήλ, γεγονός που οδήγησε στον Αραβο-ισραηλινό πόλεμο του 1948.