Ο μισθός είναι μια σταθερή περιοδική πληρωμή (π.χ. μηνιαία) από τον εργοδότη προς τον εργαζόμενο, σε αντίθεση με την αμοιβή κατά τεμάχιο, και αποτελεί για την επιχείρηση ένα σταθερό κόστος (έξοδα προσωπικού). Το ύψος του καθορίζεται συνήθως από τη σύγκριση με τις αμοιβές της αγοράς για παρόμοιες θέσεις και από τον αριθμό των διαθέσιμων εργαζομένων. Ιστορικά, η πρώτη μισθωτή εργασία εμφανίζεται στη Νεολιθική Επανάσταση (10.000-6.000 π.Χ.), με την αρχαιότερη καταγραφή να είναι μια σφηνοειδής επιγραφή του 3100 π.Χ. στη Μεσοποταμία που καταγράφει μερίδες μπίρας ως αμοιβή. Η λέξη προέρχεται από το λατινικό salarium (χρήματα για αλάτι), που δινόταν στους Ρωμαίους στρατιώτες, ενώ ήδη από το βιβλίο του Έζρα (550-450 π.Χ.) το αλάτι ήταν συνώνυμο της αμοιβής. Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τη μεσαιωνική Ευρώπη, η μισθωτή εργασία ήταν σπάνια και συχνά αντικαθίστατο από παροχή στέγασης, τροφής και ένδυσης αντί για χρήματα.