سود سهام بخشی از سود خالص یک شرکت است که بین سهام‌داران توزیع می‌شود و معمولاً به صورت نقدی، سهام جدید یا دارایی‌های شرکت پرداخت می‌گردد. از نظر تاریخی، کمپانی هند شرقی هلند (۱۶۰۲–۱۸۰۰) نخستین شرکت سهامی عام بود که به‌طور منظم سالانه حدود ۱۸ درصد از ارزش سهام خود را به عنوان سود به سهام‌داران می‌پرداخت. این پرداخت‌ها برای سهام‌دار درآمد مشمول مالیات محسوب می‌شود، اما برای شرکت یک هزینه نیست و از سود انباشته (بخش توزیع‌نشده سود) کسر می‌گردد. انواع مختلفی از سود سهام وجود دارد، از جمله سود نقدی، سود اسکریپ (سهام اضافی)، سود دارایی و سود موقت، و دارندگان سهام ممتاز در اولویت دریافت آن قرار دارند. در نظام حقوقی کامن لا، دادگاه‌ها معمولاً در سیاست‌های سود سهام دخالت نمی‌کنند، اما در سال ۲۰۱۳ دادگاه نیو ساوت ولز در پرونده «سومیسکی متریال علیه ومبو کول» حق سهام‌دار را برای دریافت سود به‌طور رسمی به رسمیت شناخت. در نهایت، نسبت پرداخت سود نشان‌دهنده درصدی از سود خالص است که به سهام‌داران داده می‌شود، و اگرچه سود سهام می‌تواند درآمد پایداری ایجاد کند، اما تضمینی برای ادامه آن وجود ندارد.