Borys Jelcyn (1931–2007) był radzieckim i rosyjskim politykiem, który przeszedł do historii jako pierwszy prezydent Federacji Rosyjskiej (pełnił tę funkcję w latach 1991–1999). Karierę rozpoczął jako inżynier budownictwa i działacz KPZR, a w latach 80. XX wieku zyskał ogromną popularność jako reformator, pełniąc m.in. funkcję I sekretarza komitetu miejskiego w Moskwie, gdzie zasłynął z akcji antykorupcyjnych i rezygnacji z przywilejów partyjnych. W 1989 roku został deputowanym, zdobywając w Moskwie aż 89,6% głosów, a rok później stanął na czele Rady Najwyższej RFSRR. Jego kluczową rolą było poprowadzenie oporu przeciwko puczowi sierpniowemu w 1991 roku, co umocniło jego władzę i doprowadziło do zdelegalizowania partii komunistycznej. Tego samego roku, 8 grudnia, wraz z przywódcami Ukrainy i Białorusi podpisał porozumienie białowieskie, które formalnie rozwiązało Związek Radziecki i powołało Wspólnotę Niepodległych Państw. Jelcyn pozostał u władzy do końca 1999 roku, pozostając symbolem burzliwych przemian ustrojowych w Rosji po upadku ZSRR.