Yeniden yapılandırma, bir şirketin yasal, mülkiyet veya operasyonel yapılarını daha kârlı hale getirmek, mevcut ihtiyaçlara uyum sağlamak veya iflas gibi krizlere yanıt vermek amacıyla yeniden düzenlenmesidir. Bu süreçte yöneticiler genellikle mali ve hukuki danışmanlar tutar, yeni bir CEO atanabilir ve borç finansmanı, şirket bölümlerinin satışı ya da operasyonların azaltılması gibi yöntemler uygulanır. Temel doğası sıfır toplamlı bir oyun olan yeniden yapılandırma, finansal kayıpları azaltarak alacaklılar ile hissedarlar arasındaki gerilimi düşürmeyi hedefler. Kurumsal borç yeniden yapılandırması ise ödenmemiş borçların daha uzun vadeye yayılması veya borcun bir kısmının özkaynağa dönüştürülmesi gibi adımlarla şirketin yaşayabilirliğini sağlamaya çalışır. Avrupa'da tarihsel olarak uygulanan "Londra Yaklaşımı", borç silme işlemlerinden kaçınarak sıkıntılı şirketlere yardım etmeyi amaçlasa da, 1990'larda yüksek kaldıraçlı sermaye yapıları ve hedge fonların etkisiyle bu yöntem pratik olmaktan çıkmıştır. Günümüzde başarılı bir yeniden yapılandırma; likiditenin sağlanması, doğru işletme sermayesi tahminleri, alacaklılarla şeffaf iletişim ve detaylı iş planlarının güncellenmesi gibi kritik adımları gerektirir.